Progress header

De platformvraag: hoe ver ben je al?

De platformvraag: hoe ver ben je al?Binnen progressiegerichte gespreksvoering is de platformvraag een belangrijke en populaire. Deze vraag houdt in essentie in: Hoe ver ben je al in wat je wilt bereiken? De vraag is gebaseerd op het uitgangspunt binnen progressiegericht werken dat er altijd al een zekere basis van succes is, hoe klein die misschien ook is, waarop verder gewerkt kan worden. Het gaat, met andere woorden, om het idee dat de cliënt altijd al begonnen is met enige progressie te boeken in de gewenste richting. Ik leg de voordelen uit van de platformvraag en beschrijf enkele manieren waarop hij gesteld kan worden. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (4)
  • Bruikbaar (2)

Snel schrijven: produceren zonder angst en met spontaniteit

Snel schrijven: produceren zonder angst en met spontaniteitSnel schrijven is een manier van werken die goed kan helpen als je een stuk moet produceren en steeds maar niet vooruitkomt. Dat je niet vooruitkomt, heeft er misschien mee te maken dat je voortdurend maar blijft nadenken over hoe je je stuk nou precies moet gaan opzetten of waar je moet beginnen. De gedachten blijven maar door je hoofd malen en het lukt je maar niet om een goed overzicht te krijgen van wat je nu in je stuk wilt gaan zeggen. En omdat je het je maar niet lukt om dat heldere overzicht te verkrijgen, stel je het eigenlijke schrijven voortdurend uit. Herken je dit soort situaties? Dan is snel schrijven een aanpak die je eens moet uitproberen. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (6)
  • Bruikbaar (6)

Positief herformuleren om cliënten verder te helpen

Positief herformuleren om cliënten verder te helpenPositief herformuleren is een progressiegerichte techniek om cliënten te helpen om van min naar plus te gaan. Ik zal uitleggen wat ik hiermee bedoel. Eén manier om te denken over wat progressie betekent, is om het je voor te stellen als het gaan van een minder positieve (of negatieve) situatie naar een meer positieve situatie. Anders gezegd: je kunt progressie zien als het gaan van min naar plus. We boeken allemaal voortdurend progressie in allerlei dingen in ons leven, zowel in ons werk als in ons persoonlijke leven. Maar het komt ook regelmatig voor dat we ons belemmerd voelen in onze progressie. We komen niet vooruit en blijven hangen in het negatieve. Anders gezegd: we komen niet voorbij de min richting de plus. In dit soort situaties kan het zijn dat we hulp inschakelen van vrienden, familieleden of kennissen of van een professionele helper zoals een therapeut, een coach of een adviseur. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (4)
  • Bruikbaar (1)

De houding van niet-weten: wat is het idee erachter en hoe doe je het?

De basishouding van progressiegerichte coaches valt te omschrijven als een houding van niet-weten. Deze houding komt erop neer dat de coach het perspectief van cliënten onderzoekt en hierbij aansluit. Door steeds goede vervolgvragen te stellen, bijvoorbeeld via de NOAM 7 stappen aanpak, helpt de coach cliënten zo om een steeds duidelijker idee te krijgen van wat ze willen bereiken en hoe dat voor elkaar kunnen krijgen. Hieronder leg ik uit wat de voordelen van een houding van niet-weten zijn en hoe je deze houding kunt leren aannemen. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (6)
  • Bruikbaar (5)

De perspectiefwisselingsvraag: wanneer pas je hem toe en wat levert hij op?

De perspectiefwisselingsvraag: wanneer pas je hem toe en wat leveren hij op?De perspectiefwisselingsvraag is een bijzonder nuttige vraag in progressiegerichte coaching. Deze vraag helpt cliënten om een duidelijker beeld te krijgen van hoe ze willen dat hun situatie eruit komt te zien. In de kern komt de vraag erop neer dat je je cliënten uitnodigt om vanuit een derde-persoonsperspectief een beschrijving van hun eigen gewenste gedrag te maken. Dit doe je door ze een variant van de volgende vraag te stellen: “Wat zien andere mensen jou doen wanneer je situatie beter is geworden?” Hieronder leg ik uit wat de voordelen van de perspectiefwisselingsvraag zijn en geef ik enige tips over hoe je hem kunt stellen. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (9)
  • Bruikbaar (7)

Normaliseren helpt om rust, optimisme en doelgerichtheid te vergroten

Normaliseren helpt om rust, optimisme en doelgerichtheid te vergrotenNormaliseren is een krachtige progressiegerichte techniek. Normaliseren betekent dat je als coach laat merken dat je wat je cliënten zeggen of doen als normaal beschouwt gegeven hun omstandigheden. Doordat de coach normaliseert wordt het voor cliënten gemakkelijker om te gaan geloven dat hun problemen oplosbaar zijn en dat ze progressie kunnen boeken. Hieronder leg ik uit wanneer normaliseren vooral van toepassing is en hoe je het kunt doen. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (5)
  • Bruikbaar (4)

De optimismevraag schept optimisme als je het het hardst nodig hebt

De optimismevraag schept optimisme als je het het hardst nodig hebtMet het woord optimisme werd vroeger iets anders bedoeld dan wat er tegenwoordig meestal mee wordt bedoeld. Oorspronkelijk betekende optimisme dat je geloofde in de best mogelijke wereld te leven. Tegenwoordig betekent optimisme iets als het geloof dat een betere toekomst mogelijk is. Optimisme is ook belangrijk in progressiegericht werken. Als we het binnen progressiegericht werken over optimisme hebben, dan bedoelen we hier niet een vaag soort positivisme of een miskenning van problemen mee en ook niet een geloof dat de toekomst vanzelf beter zal worden. Ons uitgangspunt is dat progressie mogelijk is maar niet vanzelf gaat en dus inspanning vergt (lees meer hierover in dit artikel). Optimisme kun je zien als een voorwaarde voor het aan de slag gaan om je situatie te verbeteren. Als je immers niet gelooft dat een betere toekomst mogelijk is, waarom zou je je best dan doen om deze te bereiken? Maar wanneer we geconfronteerd worden met heftige tegenslag is het vaak moeilijk om optimistisch te zijn.Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (8)
  • Bruikbaar (7)

De continueringsvraag: wat hoeft er niet beter te worden?

De continueringsvraag: wat hoeft er niet beter te worden?Er is een progressiegerichte vraag die veel coaches niet kennen en die een wat paradoxaal karakter heeft: de continueringsvraag. Eén van de belangrijkste vragen in de progressiegerichte aanpak is: welke progressie wil je verder bereiken? Door scherper zicht te krijgen op welke progressie je wilt bereiken krijg je een gevoel van richting. Een duidelijk beeld van de progressie die je wilt bereiken, werkt heel motiverend. Dit duidelijke beeld van deze betere situatie oefent een aantrekkingskracht op je uit waardoor je energie krijgt om aan de slag te gaan. De continueringsvraag draait echter precies om het tegenovergestelde: wat hoeft er niet beter te worden? Waarom is deze vraag ook een nuttig onderdeel van de progressiegerichte aanpak?Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (3)
  • Bruikbaar (3)

Parkinson en perfectionisme: hoe werk je sneller en beter?

Parkinson en perfectionisme: hoe werk je sneller en beter?Op de website Effectiviology kwam ik twee interessante artikeltjes tegen die bruikbare ideeën bevatten om niet alleen sneller te werken maar ook beter. Het ene idee gaat over de zogenaamde wet van Parkinson, het tweede idee over perfectionisme. Merk je dat je vaak veel tijd nodig hebt voor het schrijven van stukken of voor andere klussen waarbij je iets moet produceren of afronden? Dan kunnen deze twee ideeën je waarschijnlijk helpen om sneller te werken. Lees hieronder hoe. Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (2)
  • Bruikbaar (2)

Het is beter dan het eruit ziet (over Easterbrook, 2018)

In het verlengde van mijn bespreking van Steven Pinker’s Enlightenment now, noem ik nu een ander nieuw boek met een vergelijkbare boodschap: It’s better than it looks van Gregg Easterbrook. In 2003 schreef deze econoom het boek The progress paradox, waarin hij de paradox beschreef dat, terwijl het leven steeds beter wordt, mensen zich slechter gaan voelen. In zijn nieuwe boek is zijn boodschap hetzelfde maar geeft hij tevens aan hoe er op allerlei gebieden enorm veel progressie is geboekt. Hij gaat ook in op een angst die veel mensen hebben ondanks al deze progressie: de angst voor instorting (collapse anxiety). Deze angst is de angst van mensen dat hun manier van leven wordt bedreigd en spoedig niet meer zal bestaan. Je kunt dit soort angsten ook aanduiden met andere termen zoals vervaldenken, catastrofisme of, simpelweg, pessimisme. Deze manier van denken is populair, ook onder burgers die zichzelf beschouwen als goedgeïnformeerd. Als je denkt dat het niet vreselijk slecht gaat (met de wereld, met ons land, met onze cultuur) ben je ontzettend naïef en begrijp je er helemaal niets van!Lees verder »

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (3)
  • Bruikbaar (0)
progressie