Deuropeners: hoe progressie mogelijk wordt gemaakt
Wanneer mensen leren, groeien en beter gaan functioneren, zijn we geneigd om te zoeken naar de oorzaak daarvan. Welke interventie heeft het verschil gemaakt? Wat heeft de verandering teweeggebracht? Maar misschien is die manier van kijken te beperkt. Misschien is veel van wat werkt in onderwijs, coaching en leiderschap niet het veroorzaken van verandering maar het mogelijk maken ervan. Dat verschil, tussen veroorzaken en mogelijk maken, zou wel eens fundamenteler kunnen zijn dan het op het eerste gezicht lijkt. Het heeft consequenties voor hoe we interventies begrijpen, hoe we naar menselijk functioneren kijken, en hoe we de hardnekkige vraag benaderen waarom sommige mensen zoveel verder komen dan anderen. In dit artikel introduceer ik het begrip “deuropener” als een manier om dat verschil precies te maken.
Lees verder »Ken de kracht van omslagpunten: progressie kan soms veel sneller gebeuren dan we denken
Vrijwel iedereen kent het gevoel. Je maakt je zorgen over een groot probleem (klimaatverandering, politieke instabiliteit, sociale ongelijkheid) en je denkt: dit gaat nog heel lang duren. Of erger: dit komt nooit meer goed. Het is een begrijpelijk gevoel. Als je de huidige stand van zaken bekijkt en een rechte lijn naar de toekomst trekt, is de conclusie vaak somber. Maar die rechte lijn is precies waar het misgaat. Complexe systemen veranderen namelijk zelden geleidelijk. Ze vertonen een patroon dat wetenschappers een omslagpunt noemen: lange perioden van schijnbare stilstand, gevolgd door een plotselinge versnelling die bijna niemand had voorzien. Wie dit mechanisme begrijpt, heeft een krachtig tegengif tegen ongefundeerd pessimisme, en een reden om te blijven handelen, ook wanneer het effect van dat handelen nog onzichtbaar is.
Lees verder »Je kunt mensen elke dag brood geven…
‘Je kunt iemand een vis geven en hij heeft een dag te eten. Maar je kunt hem ook leren vissen en hij heeft zijn hele leven eten.’ Dat is een van de meest geciteerde wijsheden ter wereld. De boodschap is helder: help mensen niet door het voor ze te doen, maar door ze in staat te stellen het zelf te doen. In een tijd waarin steeds meer mensen de overstap maken naar plantaardig eten, leek het me tijd voor een modernere versie:
‘Je kunt mensen elke dag brood geven, maar je kunt ze ook leren graan te verbouwen.’
Lees verder »
De yes-set: van Milton Erickson tot progressiegericht samenvatten
De yes-set is een bekende techniek in de wereld van de psychotherapie, coaching en communicatie. In dit artikel leg ik uit wat het inhoudt en hoe deze geïntroduceerd werd door hypnotherapeut Milton Erickson. Ondanks de bekendheid van de techniek is er verrassend weinig empirisch bewijs voor de effectiviteit ervan. In progressiegericht werken werken we met enkele technieken, zoals het principe eerst aansluiten, dan doorschakelen en progressiegericht samenvatten die een vergelijkbaar effect hebben maar toch rusten op enkele andere principes. Lees verder »
Bespreking van Morele Revolutie (Rutger Bregman)
Morele Revolutie is het nieuwe boek van Rutger Bregman. Het boek is de bundeling van vier lezingen die hij in het najaar van 2025 gaf voor de BBC. Er was een relletje om de lezingen. De BBC schrapte onder politieke druk een passage waarin Bregman Trump (terecht) omschrijft als de meest openlijk corrupte president in de Amerikaanse geschiedenis. Dat de omroep zwichtte, illustreert ironisch genoeg precies het probleem dat Bregman wil aankaarten.
Het boek volgt de structuur van een klassieke driedelige preek — een vorm die Bregman als domineeszoon van huis uit kent. Deel één is de ellende: de westerse wereld verkeert in een morele crisis. Deel twee de verlossing: de geschiedenis laat zien dat kleine groepen de wereld kunnen veranderen. Deel drie de dankbaarheid: we hebben een erfenis en een verantwoordelijkheid. Een vierde lezing voegt daar een persoonlijke laag aan toe over zingeving en wat heilig is.
Lees verder »Vluchtige generalisatie: waarom sociaal pessimisme en ondersocialiteit blijven bestaan
Epley et al. (2022) toonden aan dat mensen de neiging hebben om minder sociale contacten aan te gaan dan goed zou zijn voor hun eigen welzijn. Zij noemden dit verschijnsel ondersocialiteit. Uit hun onderzoek bleek dat we sociaal pessimistisch zijn. We onderschatten hoeveel we van gesprekken met onbekenden zullen genieten, hoeveel we ervan leren, en hoe weinig ongemakkelijk ze in werkelijkheid zijn. Maar als we dan toch zo’n gesprek hebben en merken dat het meevalt, waarom passen we onze verwachtingen dan niet duurzaam aan? Nieuw onderzoek van Atir en Epley (2026) onderzocht deze vraag en ontdekte een patroon dat ze fleeting generalization noemen, in het Nederlands te vertalen als vluchtige generalisatie. Hieronder beschrijf ik dit onderzoek en de bevindingen, en deel ik mijn eigen gedachten erover. Daarbij relateer ik vluchtige generalisatie aan eerder onderzoek naar onder andere de liking gap en het spotlighteffect.
Causaliteit heroverwogen (2): causale diagrammen als sleutel tot oorzakelijk denken
De informaticus en filosoof Judea Pearl laat zien dat we slechter zijn in causaal redeneren dan we denken. Hij ontwikkelde een wiskundig raamwerk om dat te verhelpen. Pearls werk heeft de epidemiologie al ingrijpend veranderd: causale diagrammen zijn daar inmiddels een standaardvereiste in toptijdschriften. In de economie en de kunstmatige intelligentie groeit zijn invloed ook gestaag. De psychologie — een discipline die voortdurend causale claims wil doen maar daar methodologisch slecht op is toegerust — begint zich langzaam te openen voor diezelfde ideeën.
Lees verder »Causaliteit heroverwogen (1): niet veroorzaken maar mogelijk maken
Stel je twee situaties voor. In de eerste duw je een biljartbal. Hij rolt. De richting en snelheid zijn voorspelbaar uit de kracht en de hoek van je duw. Dit is causaliteit in zijn zuiverste vorm: oorzaak en gevolg, direct en mechanisch. In de tweede situatie open je een deur. Achter die deur ligt een gang met vertakkingen. Wie er doorheen loopt, waarheen, en waarom — dat bepaal jij niet. Je hebt geen effect veroorzaakt. Je hebt iets mogelijk gemaakt. Dit onderscheid — tussen veroorzaken en mogelijk maken, in het Engels tussen causation en enablement — klinkt misschien als een semantisch verschil. Maar ik denk dat het een van de belangrijkste onbenoemde inzichten is voor iedereen die werkt met motivatie, leren en gedragsverandering. Het verklaart waarom interventies soms “werken” en soms niet. Het verklaart waarom effectgroottes in onderzoek vaak klein zijn. En het verandert de manier waarop we over effectiviteit zouden moeten nadenken — niet alleen van interventies, maar ook van psychologische toestanden als groeimindset en autonome motivatie. Lees verder »
Betekenisgebaseerd leiderschap in organisaties: 4 kanttekeningen
Van Knippenberg, Wu en De Haas (2026) publiceerden een studie over wat zij meaning-based leadership noemen – in het Nederlands te vertalen als betekenisgebaseerd leiderschap. Het gaat om leiderschap dat draait om het verbinden van het dagelijkse werk aan het hogere doel van de organisatie. Het concept werd geïntroduceerd door Van Knippenberg (2020) en wordt nu voor het eerst empirisch getoetst. Het onderzoek leverde interessante bevindingen op. Tegelijk riep het bij mij gedachten en vragen op. In dit artikel beschrijf ik eerst het onderzoek. Vervolgens deel ik mijn reflecties en kanttekeningen en bespreek ik de relevantie voor progressiegericht werken.
Lees verder »Progressiegerichte vraagtechnieken
Sinds de introductie van progressiegericht werken in 2011 heeft deze benadering een vaste plek verworven in de gereedschapskist van coaches, leidinggevenden en hulpverleners. Toch blijkt in de praktijk dat veel professionals zich beperken tot een handvol vertrouwde technieken – denk aan de nuttigheidsvraag of de cirkeltechniek – terwijl er een schat aan andere interventies beschikbaar is. Het overzicht dat ik hier geef, bevat verschillende vraagtechnieken, waarvan er vast meerdere zijn die nieuw voor je zijn of die je nog niet actief inzet. Deze technieken kunnen heel behulpzaam zijn in uitdagende gesprekken. Hopelijk brengt het overzicht je weer op wat nieuwe ideeën om uit te proberen.
Lees verder »
Open link ► Dit artikel van Cheon et al. (2026) beschrijft een experiment met 21 docenten lichamelijke opvoeding en 1.569…
Open link ► Dit artikel van Morbée et al. (2025) laat zien dat docenten in het voortgezet onderwijs niet eenvoudig…
Open link ► Deze studie van Fraser et al. (2025), gepubliceerd in The American Journal of Clinical Nutrition, volgde bijna…
► Een voorbeeld van precies fouten die ik in dit artikel beschrijf, komt uit een recente studie in het British…
Open link ► Dit onderzoek van Kern et al. (2025) onderzocht wanneer mensen vrijwillig informatie over vooroordelen en stereotypen willen…
Open link ► Dit artikel van De Hesselle et al. (2026) laat zien dat de kern van alle aversieve ("donkere")…
Bedankt Michiel, Ik kende dit boek en onderzoek niet en heb er even snel wat over gelezen. Het sluit denk…
Correctie: de onderzoeker heet Kent Kiehl en hij werkte, naast MRI, met de Psychopathy Checklist van Robert Hare. Zijn boek…
Dag Coert, Een interessante blog. Het doet me denken aan een boek van Robert Hare, die als jonge psycholoog, werkend…
geweldig artikel weer, dank hiervoor. Ik heb het gedeeld op Linkedin.
Open link ► Dit artikel van Bu et al. (2026) laat zien dat de manier waarop studenten de overtuigingen van…
Open link ► Deze video bespreekt de schokkende en controversiële onthulling over de nieuwe Amerikaanse voedingsrichtlijnen voor 2026, die volgens…