Veel professionals die begonnen zijn met het gebruiken van de progressiegerichte technieken en principes zijn zowel tevreden met de response die ze krijgen van hun cliënten, medewerker of studenten als met hoe snel de aanpak vaak tot goede resultaten leidt. Professionals die er net mee begonnen zijn merken ook dat de aanpak onder knie krijgen niet zo eenvoudig is al het wellicht lijkt. Ze vragen mij soms tips over hoe ze hun leerproces het beste kunnen aanpakken. Hier zijn vijf suggesties gebaseerd op mijn ervaring van wat vaak goed werkt:

  1. Oefen veel: de basisassumpties en technieken van de progressiegerichte aanpak kun je waarschijnlijk snel begrijpen, pakweg, een dag. Maar het onder de knie krijgen van de vele subtiele vaardigheden kan jaren duren. Als je een bekwame progressiegerichte coach wilt worden is kun je dit waarschijnlijk het beste proberen te benaderen zoals je een goede musicus zou proberen te worden. Formuleer uitdagende leerdoelen met betrekking tot die gebieden binnen je functioneren waar je niet tevreden over bent, oefen veel, zorg dat je feedback en begeleiding krijgt, observeer, bediscussieer en leer van voorbeelden, blijf oefenen, lezen, schrijven en dompel je zelf onder in de materie. Hoe meer je technisch bekwaam wordt hoe vrijer je in gesprekken zult zijn om aandachtig te luisteren naar wat je gesprekspartners zeggen en hoe beter je zult kunnen reageren.
  2. Combineer gerust: Omdat niemand alle progressiegerichte principes en technieken zich in een handomdraai eigen kan maken is het maar goed dat je progressiegerichte principes en technieken vaak goed kunt combineren met modellen en technieken uit andere benaderingen.
  3. Wees niet te streng voor jezelf: Wanneer beginnende progressiegerichte professionals wat meer kennis en vaardigheden beginnen te krijgen gebeurt er soms iets paradoxaals. Terwijl zij beter worden kan het zijn dat ze het gevoel hebben dat ze geen vooruitgang boeken of zelfs onbekwamer worden. Hier kunnen twee redenen voor zijn: 1) pas wanneer zij worden blootgesteld aan deze nieuwe complexiteit, en wanneer ze ontdekken hoe subtiel de oplossingsgerichte aanpak werkt, worden ze zich bewust van wat ze niet weten en kunnen. Met andere woorden, hun zelfbeoordeling wordt lager omdat ze hun bekwaamheid realistischer gaan beoordelen, 2) terwijl vooruitgang boeken worden ze vaak tegelijk wat veeleisender en kritischer over hun eigen functioneren. Ze gaan de lat wat hoger leggen voor zichzelf. Wanneer je nieuwe vaardigheden aanleert wees je je er dan bewust van dat het niet abnormaal is om het gevoel te hebben dat je niet vooruitkomt. Mijn suggestie is om even waarderend en ondersteunend te zijn voor je zelf als je in een geprek zou zijn voor je gesprekspartners. Let ook goed op of je gesprekspartners de gesprekken met jou nuttig hebben gevonden. Zelfs wanneer jij zelf wat teleurgesteld kunt zijn over jou eigen optreden in een gesprek kan het goed zijn dat je gesprekspartner het wel heel nuttig heeft gevonden. Dat is wat op dat moment het belangrijkste is.
  4. Blijf open staan: Af en toe kan het zijn dat je aspecten van de progressiegerichte aanpak tegenkomt die je niet direct aanspreken. Mijn suggestie is om deze aspecten niet te snel af te wijzen maar om, in plaats daarvan, deze aspecten een kans geven om zichzelf te bewijzen in de praktijk. Misschien begrijp en waardeer je nog niet ieder aspect van de aanpak maar ga ja dat later alsnog doen.
  5. Blijf skeptisch: Laat je niet alleen maar overtuigen door anekdotes, casebeschrijvingen en door wat ‘experts’ je vertellen.  Blijft dingen uitproberen, onderzoek ze goed, voeg je eigen interventies en bouw op wat werkt. Zo kun je wellicht geleidelijk aan je eigen versie van de progressiegerichte aanpak ontwikkelen die optimaal is toegesneden jouw doelen.

Als je geïnteresseerd bent in de progressiegerichte aanpak hoop ik dat je één of meer van deze tips nuttig vindt en ik zou het leuk vinden om je ervaringen te horen als je ze uitprobeert.

What do you think of this post?
Interessant (0) Bruikbaar (1)