Mini-enquête progressiegericht werken

Heb je in de afgelopen (circa) vijf jaar een training progressiegericht werken bij ons (NOAM) gevolgd? Zou je ons dan een plezier willen doen door een mini-enquête in te vullen? Jouw feedback helpt ons om beter te blijven worden. De enquête bevat slechts 3 vragen en het invullen kost je 1 tot 2 minuten.

Update: deze enquête is gesloten. Hier zijn de resultaten.

Steven Pinker over Enlightenment Now: heeft de Verlichting progressie gebracht?

Steven Pinkers presentatie over Enlightenment Now: heeft de Verlichting progressie gebracht?Over enkele maanden verschijnt het nieuwe boek van Steven Pinker, Enlightenment now. Sinds de aankondiging van dat boek, enkele maanden geleden, ben ik er al nieuwsgierig naar. Zowel over Pinker als over de Verlichting (Enlightenment) heb ik al vaker geschreven. Over Pinker soms enthousiast, soms kritisch; over de Verlichting vooral enthousiast. Ik wist dat Pinker in het boek een warm pleidooi zou houden voor de de waarden uit de Verlichting. Ik was benieuwd hoe hij de kern van die Verlichtingswaarden zou beschrijven en ook hoe hij zijn pleidooi voor deze waarden zou onderbouwen. Pinker heeft nu een tipje van de sluier opgelicht in een presentatie waarin hij de ideeën in zijn boek beschrijft. Ik zal zijn pleidooi hier beknopt samenvatten (in mijn eigen woorden) en er enkele opmerkingen bij maken. Lees verder »

Dubbelwerkende gespreksinterventies: voorspellend en bestellend

Dubbelwerkende gespreksinterventies: voorspellend en bestellend

Het is logisch om te denken dat de dingen die we zeggen in een gesprek één functie hebben en niet meer dan één functie. We geven bijvoorbeeld een argument om de juistheid van onze mening te onderbouwen. Of we stellen een vraag om ergens duidelijkheid over te verkrijgen. Maar er zijn ook gespreksinterventies die net iets geraffineerder in elkaar zitten. Deze hebben niet slechts één functie maar twee functies tegelijkertijd. Deze interventies zijn subtiel en kunnen zeer krachtig zijn. Ik zal een paar voorbeelden geven van zulke interventies. Lees verder »

Het spotlighteffect: wat het is en hoe je er minder last van kunt hebben

Het spotlighteffect: wat het is en hoe je er minder last van kunt hebben

Het spotlighteffect is het verschijnsel dat we overschatten hoe sterk andere mensen ons opmerken en beoordelen. Terwijl we denken dat mensen snel opmerken hoe we ons gedragen en hoe we eruit zien, is dat niet het geval. We voelen ons dus over het algemeen veel meer bekeken en beoordeeld dan feitelijk het geval is. Het spotlighteffect treedt vooral op, en heeft vooral vervelende gevolgen, wanneer we iets afwijkends doen of er anders dan normaal uitzien. Als ons haar gek zit, zijn we te sterk geneigd om te denken dat iedereen dat ziet en er iets van vindt. Als we een flater slaan, zijn we te sterk geneigd om te denken dat andere mensen die flater heel belangrijk vinden en er erg mee bezig zijn. De werkelijkheid is meestal dat ze meer met hun eigen gedachten, uiterlijk en gedrag bezig zijn dan met de jouwe. Lees verder »

Hoe winnen we de strijd tegen misinformatie?

Hoe winnen we de strijd tegen misinformatie?

We worden dagelijks geconfronteerd met een enorm aanbod aan informatie. Helaas valt het vaak niet mee om die informatie allemaal goed te beoordelen? Welke informatie is goede informatie en welke informatie is misinformatie? In hoeverre bevat de informatie die je krijgt voorgeschoteld waarheden of onwaarheden/schijnwaarheden? Eén reden waarom het niet gemakkelijk is om informatie te beoordelen is dat we maar een beperkte hoeveel tijd hebben en toegang tot bronnen om de juistheid van informatie te controleren. Daarbij komt dat we door onze psychologische make-up vaak niet geneigd zijn om kritisch te controleren wat ons voorgeschoteld wordt. Daar nog bovenop komt dat er vaak hardnekkige obstakels zijn tegen het veranderen van foutieve denkbeelden. Toch is het belangrijk om te weten hoe misinformatie bestreden kan worden omdat het schadelijk kan zijn. Nieuw onderzoek van Chan et al. (2017) kan wellicht helpen. Lees verder »

De drie elementen van behoeftenondersteunend lesgeven

Binnen de zelfdeterminatietheorie is veel onderzoek gedaan naar motivatie in onderwijs. Veel onderzoek heeft laten zien dat behoeftenondersteunend lesgeven zowel de motivatie als het presteren van leerlingen/studenten ten goede komt (zie bijvoorbeeld dit). Met behoeftenondersteunend wordt in dit verband bedoeld: 1) autonomie-ondersteunend, 2) structuur biedend (wat de behoefte aan competentie ondersteunt) en 3) betrokken (wat de behoefte aan verbondenheid ondersteunt). Tot nu toe is er nog weinig consensus over de wisselwerking tussen deze drie elementen van behoeftenondersteunend onderwijs. Leveren zij alle een unieke bijdrage of niet? Eerder onderzoek, via factoranalyses, wees erop dat de drie variabelen inderdaad onafhankelijk van elkaar zijn. Een nieuw onderzoek van Leenknecht et al. (2017) onderzocht deze vraag op een andere manier. Lees verder »

De angst van de leidinggevende

De angst van de leidinggevende

Tijdens trainingen met leidinggevenden merk ik regelmatig dat leidinggevenden soms met een lichte angst kijken naar lastige gesprekken die ze moeten voeren met bepaalde medewerkers. In hun eigen organisatie voelt het voor hen als te onveilig om dit te laten merken maar bij ons in de training lukt dit wel. Eigenlijk is dit normaal. Het is normaal dat cursisten zich tijdens onze training veilig genoeg voelen om te durven zeggen dat ze een gesprek lastig vinden en een zekere angst hebben om het gesprek te gaan voeren. Onze training vormt namelijk een veilige leerzone waarin het toegestaan en ook normaal is om te werken aan dingen die je lastig en (een beetje) eng vindt. Het is zelfs precies de bedoeling om dit te doen. Je krijgt de gelegenheid om dingen uit te proberen en feedback en hulp te ontvangen. Het resultaat is dat je je je iets (of veel!) competenter gaat voelen en dat je angst afneemt. Lees verder »

Progressiegerichte procesconsultancy

Progressiegerichte procesconsultancy

Zo’n 30 jaar geleden kwam binnen de wereld van de organisatie-advisering de term procesconsultancy op (zie onder andere Schein, 1988; 1999). Traditioneel hadden organisatie-adviseurs een sterke inhoudelijke gerichtheid. Ze analyseerden de organisatie waarvoor ze werkten en de markt waarbinnen die organisatie opereerde. Naar aanleiding van die analyses deden ze allerlei inhoudelijke aanbevelingen aan hun klanten en waren ze vaak zelf betrokken bij de invoering van die aanbeveling. Procesconsultancy werkte anders. De adviseur begeleidde processen bij de klant die dienden te leiden tot verbetering. Een belangrijke aanname bij procesconsultancy was dat klanten zelf de meeste en beste kennis hadden over de inhoud van hun werk en dat adviseurs het meest effectief konden zijn door de communicatie en samenwerking van hun klanten te faciliteren. Lees verder »

Wekken persoonscomplimenten spieken op?

Wekken persoonscomplimenten spieken op?

Eerder onderzoek heeft al eens laten zien dat het hebben van een statische mindset het  verleidelijk kan maken om te sjoemelen, bijvoorbeeld in de vorm van spieken of oneerlijk zijn over de eigen geleverde prestatie (Blackwell, Trzesniewski & Dweck, 2007). Ook is bekend dat persoonsgerichte feedback (zoals “jij bent vast heel intelligent”) een statische mindset oproept (zie bijvoorbeeld Mueller & Dweck, 1998). De vraag ligt dan ook voor de hand: wekt persoonsgerichte feedback de neiging op op vals te spelen? Deze vraag is recent onderzocht in twee studies. De ene studie van Zhao, et al. (2017a) onderzocht wat het effect een intelligentie-compliment was op “valsspelen” bij kinderen in de leeftijden tussen de 3 en de 6 jaar (N=300) . De andere studie van Zhao, et a. (2017b) onderzocht wat het effect was het vertellen aan jonge kinderen tussen de 3 en de 5 jaar dat ze reputatie hadden dat ze slim zijn op valspelen (N=350). Lees verder »

Hoe we beter kunnen leren denken

Hoe we beter kunnen leren denken

Eén van de onderwerpen die ik behandel in mijn nieuwe boek Leren & presteren is hoe we beter kunnen leren denken. Hieronder zal ik een tipje van de sluier oplichten over wat ik versta onder beter denken.

Hoe goed we leren en presteren, hangt mede af van hoe goed we denken. Maar wat is goed denken? Is dit hetzelfde als intelligentie? Weten we, als we een intelligentietest bij iemand hebben afgenomen, hoe goed die persoon kan denken? Het antwoord is “nee”. Goed denken is veel breder dan intelligentie. Intelligentietests zijn slechts incomplete instrumenten om de kwaliteit van denken van mensen te meten. Als goed denken breder is dan intelligentie, hoe zou je het dan kunnen definiëren? Ik doe dat aan de hand van de volgende vier dimensies:Lees verder »