Recensie van ‘Laat je hersenen niet zitten’

Recensie van 'Laat je hersenen niet zitten'Erik Scherder is een neuropsycholoog die je misschien kent van zijn enthousiaste optredens in het tv-programma De Wereld Draait Door. Hij is de schrijver van het nieuwe boek Laat je hersenen niet zitten. Het boek gaat over het grote belang van lichaamsbeweging voor onze gezondheid. Het is natuurlijk al lang bekend dat lichaamsbeweging nodig is om overgewicht te voorkomen. Maar er is ook steeds meer bekend over hoe belangrijk lichaamsbeweging is voor een goede ontwikkeling en een goed functioneren van onze hersenen. Daarover gaat dit boek.Lees verder »

De wereld gaat stug door met progressie boeken

De wereld gaat stug door met progressie boekenDe reclame van Unicef zegt: “De wereld staat in brand. Maar kinderen hebben ‘m niet aangestoken.” Ik geloof dat Unicef een prima organisatie is en een goed doel om geld aan te geven maar ik vind het jammer dat zij hun reclame beginnen met de opmerking “de wereld staat in brand”.

Natuurlijk is er veel leed in de wereld en zijn er gruwelijke dingen aan de gang in de wereld. De nieuwsberichten staan er bijna dagelijks bol van. Denk aan de barbaarse toestanden die ISIS aanricht, de dreiging die uitgaat van Rusland en de moordaanslagen in de Amsterdamse onderwereld. Maar als je op de nieuwsberichten afgaat dan lijkt de wereld altijd een kruitvat.Lees verder »

Zie jezelf als een werk in progressie

Zie jezelf als een werk in progressie“Zie jezelf als een werk in progressie?”. Ik geef toe, dit artikel heeft een wat vreemde titel. Ik zal even uitleggen waar hij vandaan komt. Het Engels kent de mooie uitdrukking ‘a work in progress”. Als je zoekt naar Nederlandse vertaling kom je op dingen als ‘werk in uitvoering’ terecht. Maar dat vind ik net iets minder krachtig en niet helemaal hetzelfde. Er wordt wel iets uitgevoerd maar is er ook progressie? Ik stel hierbij dan ook voor om de frase ‘werk in progressie’ in het Nederlands in te voeren. Nu ik toch voorstellen aan het doen ben … ik stel ook voor om onszelf te gaan zien als een werk in progressie.Lees verder »

Carol Dweck: De kracht van geloven dat je kunt verbeteren

Er is een nieuwe TED presentatie van Carol Dweck over de groeimindset. Als je onze website al wat langer volgt ken je de groeimindset natuurlijk al. Is deze video dan nog interessant om te bekijken? Voegt hij nog iets toe? Ja, dat doet hij. Carol Dweck legt niet alleen uit hoe zij op het idee kwam om haar onderzoeken naar mindset te doen. Ze vertelt ook over nieuwe onderzoeken die gedaan zijn. Ze vertelt bijvoorbeeld over hoe ze samen is gaan werken met game-wetenschappers. Ze hebben een wiskundespel gemaakt dat een groeimindset stimuleert? Beloont dit spel goed gegeven antwoorden? Ook vertelt ze over schoolklassen in Native-American reservaten en op achterstandsscholen in binnensteden. Wat denk je dat het effect was toen deze leerlingen hadden geleerd over de groeimindset? In de video wordt het verteld …

Twee punten van zorg over mindfulness-meditatie

 

Laat me beginnen met te zeggen dat mindfulness en mindfulness-meditatie onze belangstelling verdienen. Er is behoorlijk wat empirisch bewijs dat laat zien dat mindfulness en mindfulness-meditatie op verschillende manieren voordelen kunnen opleveren (lees dit artikel en dit artikel voor meer informatie). Dat gezegd hebbend wil ik nu graag twee punten van zorg noemen. Lees verder »

De groeimindset en het accepteren van verantwoordelijkheid

Mensen met een groeimindset vinden het gemakkelijk om verantwoordelijkheid te accepteren voor wangedrag. Hierdoor is de kans groter dat ze zich kunnen verzoenen met degenen die last hadden of het slachtoffer werden van hun gedrag.

Who Accepts Responsibility for Their Transgressions?
Schumann & Dweck (2014)

Abstract: After committing an offense, transgressors can optimize their chances of reconciling with the victim by accepting responsibility. However, transgressors may be motivated to avoid admitting fault because it can feel threatening to accept blame for harmful behavior. Who, then, is likely to accept responsibility for a transgression? We examined how implicit theories of personality—whether people see personality as malleable (incremental theory) or fixed (entity theory)—influence transgressors’ likelihood of accepting responsibility. Lees verder »

Reframen om verleidingen te weerstaan

Reframen om verleidingen te weerstaanRecent schreef ik over Walther Mischels nieuwe boek The Marshmallow Test. In dat boek beschrijft Mischel zijn experimenten die hebben aangetoond dat kinderen die in staat waren om behoeftebevrediging uit te stellen als ze werden blootgesteld aan verleidingen, gemiddeld meer succesvoller en gelukkiger werden in hun leven dan kinderen die hier minder goed in waren. In plaats van dat deze kinderen een grote wilskracht ontplooiden maakten zij vaak gebruik van mentale technieken zoals zichzelf afleiden en de situatie en de verleidingen anders definiëren (reframen). Nu is er een onderzoek gedaan dat de voordelen van reframen voor het uitstellen van behoeftebevrediging aantoont: Lees verder »

Zelfgekozen gedrag en hersenactiviteit

brain sagittal view - kopieRecent heb ik enkele fMRI-studies genoemd waarin werd onderzocht welke hersengebieden vooral een rol spelen bij zelfgekozen en niet-zelfgekozen gedrag. In dit artikel probeer ik de bevindingen van deze onderzoeken samen te vatten in plaatje van het brein. Eerst vat ik de bevindingen samen in woorden. Ik gebruik hierbij de Engelstalige terminologie om verwarring te voorkomen voor wie de betreffende artikelen wil nalezen (via Wikipedia kun je er vrij gemakkelijk achter komen wat de Nederlandse termen zijn).

Woogul Lee en zijn collega’s (Lee, 2011; Lee & Reeve, 2012, Lee et al., 2013) onderzochten de verschillen in breinactivatie bij gedragingen die zelfgekozen waren op basis van intrinsieke motivatie en niet-zelfgekozen gedragingen die gebaseerd waren op extrinsieke motivatie (zoals beloningen). Ze kwamen er achter dat de anterior insular cortex (AIC) meer actief was tijdens de zelfgekozen (intrinsiek gemotiveerde) gedragingen. De posterior cingulate cortex (PCC) en de angular gyrus waren meer actief tijdens de niet-zelfgekozen (extrinsiek gemotiveerde) gedragingen.Lees verder »

Mindfulness, bevlogenheid en emoties

Bevlogenheid (of work engagement, wat ik eigenlijk een mooiere term vind) is een aantrekkelijke en nuttige gemoedstoestand die mensen kunnen hebben in hun werk (lees meer). Bevlogenheid kenmerkt zich door vitaliteit, toewijding en absorptie en heeft als voordelen dat mensen productiever, creatiever, hulpvaardiger en tevredener zijn in hun werk. Er is al redelijk veel bekend over hoe bevlogenheid tot stand komt. Zowel factoren in de situatie als in de persoon dragen er aan bij. Een persoonlijke factor die samenhangt met bevlogenheid is bijvoorbeeld de groeimindset. Nieuw onderzoek van Franziska Depenbrock (2014) laat zien dat ook mindfulness samenhangt met bevlogenheid. Dit interesseert me natuurlijk wel omdat ik recent enkele berichtjes heb geschreven over de vele voordelen van mindfulness meditatie (Flow en mindfulness, Bewijs voor de voordelen van mindfulness-meditatie en Mindfulness-meditatie en progressiegericht werken). De verwachting dat mindfulness ook een bufferende werking heeft tegen ondermijnende effecten van negatieve gevoelens en gebeurtenissen op work engagement werd niet bevestigd in dit onderzoek.  Lees hieronder de samenvatting van het artikel. Lees verder »

Iedere sessie kan de laatste zijn

Iedere sessie kan de laatste zijnHet besef dat iedere sessie de laatste kan zijn, en dat zowel cliënten als coaches na ieder gesprek kunnen beslissen om te stoppen, werkt vaak goed voor zowel coaches als voor cliënten. 

In progressiegerichte coaching werken we met het oude (oplossingsgerichte) principe dat ieder coachingsgesprek het laatste kan zijn. Dit betekent dat cliënten na ieder gesprek kunnen bepalen of ze het wel of niet zinvol vinden dat er nog een volgend gesprek komt. De aanleiding om te stoppen kan zijn dat cliënten het gesprek niet voldoende vonden opleveren en daarom niet verder vinden. Maar dit gebeurt niet zo vaak. Vaker is de reden om geen vervolgafspraak te willen maken dat cliënten het gesprek dermate nuttig vonden dat ze het gevoel hebben dat ze al weer zelfstandig verder kunnen dus voorlopig even geen verdere hulp nodig hebben. Mochten ze in latere instantie weer een gesprek hebben dan kan dat natuurlijk. Lees verder »