Barbara Arrowsmith Young

Kort geleden sprak ik met een lerares die werkt op een basisschool. Ze vertelde me dat op haar school kinderen die dyslectisch zijn met een  minder strenge norm worden beoordeeld. Ze vond dat geen goed idee want deze kinderen kregen nu wellicht het idee dat ze eigenlijk best goed in lezen waren, terwijl dat niet het geval was. Ze vroeg zich af of het niet beter was om extra inspanning te leveren om deze kinderen alsnog beter te laten worden in lezen. Ik vertelde haar dat ik het met haar eens was dat het verlagen van de norm geen goede strategie was. Ik vertelde haar ook kort over recente ontwikkelingen op het gebied van neurowetenschap en noemde het werk van Barbara Arrowsmith Young, oprichtster van de Arrowsmith School en auteur van het boek The Woman Who Changed Her Brain. Zij is een bijzondere vrouw die baanbrekend werk verricht in het trainen van kinderen met leerstoornissen.Lees verder »

Paul Bach-y-Rita

Paul Bach-y-Rita
Paul Bach-Y-Rita (R) en zijn team

Het is nog niet zo lang geleden dat wetenschappers en leken dachten dat de ontwikkelbaarheid van het brein verdwenen was zo gauw we volwassen waren. Santiago Ramón y Cajal, schreef bijvoorbeeld in 1913 dat de zenuwpaden vastliggend, voltooid en onveranderbaar zijn. Hij zei dat zenuwen wel konden afsterven maar niet worden geregenereerd. Deze visie impliceerde niet alleen dat volwassen beperkte mogelijkheden tot leren en veranderen hadden. Ook impliceerde deze visie dat wanneer er bij iemand sprake was van ernstig hersenletsel dit als een treurig gegeven moest worden geaccepteerd. Herstel was niet mogelijk aangezien hersenstructuren vastlagen en hersenzenuwen (neuronen) zich niet konden vernieuwen. Dat was toen. En dit is nu. Er is veel vooruitgang geboekt.Lees verder »

Hoe maak je een jong kind slimmer?

How to Make a Young Child Smarter: Evidence From the Database of Raising Intelligence
Door John Protzko, Joshua Aronson, and Clancy Blair

 

Samenvatting [vertaling CV]: Kunnen interventies intelligentie betekenisvol doen toenemen? Zo ja, hoe? De Database of Raising Intelligence is een voortdurend bijgewerkt compendium van gerandomiseerde gecontroleerde proeven die werden opgezet om intelligentie te verhogen. In dit artikel onderzoeken de auteurs bijna iedere beschikbare interventie bij kinderen van de geboorte tot aan de kleuterschool met behulp van meta-analytische procedures indien meer dan 3 studies gelijke interventies toetsten en door interventies te analyseren indien er te weinig beschikbaar waren voor een meta-analyse. Dit leverde 4 meta-analyse op met betrekking tot de effecten van voedings-supplementen aan zwangere moeders en jonggeborenen, vroege onderwijs-interventies, interactie lezen en het sturen van een kind naar de peuterschool. Alle 4 de meta-analyses leverden significante resultaten op: Het geven van supplementen aan baby’s van lange-keten meervoudig onverzadigde vetzuren, het laten deelnemen van kinderen aan vroege educatieve interventies, het lezen voor kinderen op een interactieve manier en het sturen van kinderen naar een peuterschool verhogen alle de intelligentie van jonge kinderen.

 

Lees het hele artikel

English version

 

Dat meedogenloze verlangen om te winnen

Dat meedogenloze verlangen om te winnen

Oprah: “Wat was voor jou de fout of de fouten die maakten dat jij alles op het spel zette?”

Lance Armstrong: “Ik denk dat meedogenloze verlangen om te winnen. Winnen ten koste van alles, werkelijk.”

Terwijl Lance Armstrong toegaf dat hij al die tijd had gelogen over zijn dopinggebruik dacht ik terug aan een boek van Alfie Kohn dat ik las in 2001 No Contest: The Case Against Competition. In dat boek beschreef Kohn hoe we de neiging hebben om veel dingen te veranderen in een wedstrijd (op het werk, op school, bij spel, thuis) omdat we aannemen dat doelgericht werken en voldoen aan bepaalde standaarden alleen kan plaatsvinden wanneer we concurreren met andere mensen. Door taken of spel te zien als een wedstrijd definiëren we de situatie als een situatie van MEGA: mutually exclusive goal attainment. Dit betekent: mijn succes hangt af van jouw falen. Lees verder »

Opschalen van kleine psychologische interventies

Via Anne Murphy Pauls mooie website vond ik dit artikel dat op research gebaseerd kleine psychologische interventies die grote en lange termijn impact hebben kunnen worden opgeschaald mits dat op een contextgerichte manier wordt gedaan.

 

Social-Psychological Interventions in Education: They’re Not Magic
door David S. Yeager and Gregory M. Walton

Samenvatting [vertaling CV]: Recente gerandomiseerde experimenten hebben laten zien dat ogenschijnlijk kleine sociaal-psychologische interventies in onderwijs – kleine oefeningen die gericht zijn om de gedachten, gevoelens en overtuigingen van studenten over school – kunnen leiden tot grote verbeteringen in studentprestaties en tot grote reducties in prestatiekloven zelfs maanden en jaren later. Deze interventies leren leren studenten geen vakinhoudelijke inhoud aan maar zijn in plaats daarvan gericht op de psychologie van de student, zoals hun overtuiging dat ze het potentieel hebben om hun intelligentie te verbeteren of dat ze op deze school thuis horen en er gewaardeerd worden.  Wanneer sociaal-psychologische interventies blijvende effecten hebben kan het verrassend en zelf “magisch” lijken wat kan maken dat mensen ze gaan zien als snelle oplossingen voor gecompliceerde problemen of ze gaan beschouwen als niet de moeite waard om serieus te nemen. Dit artikel raad beide reacties af. Het zet de theoretische basis van enkele prominente sociaal-psychologische interventies op een rijtje en benadrukt dat ze blijvende effecten hebben omdat ze gericht zijn op de subjectieve ervaringen van studenten op school, omdat ze overtuigende maar subtiele methoden gebruiken om psychologische ideeën over te dragen en omdat ze recursieve processen aanboren die aanwezig zijn in onderwijs omgevingen. Door psychologische interventies te zien als krachtig maar contextafhankelijke instrumenten kunnen onderwijsonderzoekers beter toegerust zijn om deze op te schalen. Dit overzichtsartikel sluit af met een discussie over de uitdagingen bij het opschalen van psychologische interventies en hoe deze uitdaging kunnen worden overwonnen.

 

Een pdf versie(concept) van dit artikel kun je hier vinden.

English version