LuisterenNiet alleen progressiegerichte coaches luisteren goed naar hun cliënten; ook die cliënten zelf luisteren goed naar zichzelf.

Bij progressiegericht coachen in strikte zin is het zo dat coaches vragen stellen aan cliënten en steeds blijven aansluiten op de antwoorden van de cliënt om vervolgens weer nieuwe vragen te stellen. Wat de progressiegerichte coaches in principe niet doen is laten merken wat zij zelf vinden van wat cliënten zeggen. Ze geven geen (waarde-)oordelen en geven ook geen tips. Als ze al iets teruggeven wat lijkt om een oordeel dan gebeurt dat ook uiterst subtiele wijze, zoals het geval is bij normaliseren en reframen.

 

Je zou kunnen zeggen dat het verbazingwekkend is dat een dergelijk proces nuttig kan zijn voor cliënten. Maar de lezer van onze boeken en blogs zal niet zo verbaasd meer zijn. Door aan te sluiten op het perspectief van de cliënt ontwikkel je meestal razendsnel een goede samenwerkingsrelatie in het gesprek en kun je heel snel focussen op het onderwerp dat voor de cliënt belangrijk is. Door vervolgens goede vragen te stellen help je cliënten hun eigen perspectief te ontwikkelen zodanig dat dit perspectief steeds constructiever en bruikbaarder wordt. Progressiegerichte coachingsgesprekken leiden er vrijwel steevast toe dat cliënten na het gesprek een duidelijker idee hebben over wat ze willen en hoe ze stapje voorwaarts kunnen zetten.

 

Cliënten die wij hebben geïnterviewd zeggen vaak dat het heel fijn is dat zij in alle rust hun gedachten kunnen uitspreken tijdens progressiegericht coachingsgesprekken. Ook zeggen ze dat het heel nuttig is dat coaches aansluiten bij hun woordkeuzes en regelmatig samenvatten en stiltes laten vallen. Een recent onderzoek geeft iets meer inzicht in waarom dat zo nuttig is. Onderzoekers Lind et al (2014) kwamen erachter – ik geef toe: het klinkt paradoxaal!- dat mensen luisteren naar zichzelf om te begrijpen wat zij vinden (lees hier hoe zij dat onderzochten). Het is dus niet zo, wat we intuïtief zouden denken, dat we eerst bepalen wat we vinden van iets en dan pas beginnen te praten. Nee, het is anders. Vaak hebben we nog geen gedetailleerd idee over wat we denken over iets voordat we beginnen te praten. Terwijl we praten luisteren we zelf aandachtig mee naar onze eigen woorden om erachter te komen wat we over iets vinden.

 

Dit onderzoek helpt wel weer iets beter te begrijpen hoe het kan dat progressiegericht coachen vaak zo zinvol is. Cliënten hebben uitgebreid de gelegenheid gehad om te praten en naar zichzelf te luisteren. Soms lijken die gezichtsuitdrukkingen soms te zeggen: “Goh, wat interessant wat ik net zei!”

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (1)
  • Bruikbaar (1)