In mijn bericht Combining practice based learning and theory based learning suggereerde ik dat zelfgestuurd leren het beste kan plaatsvinden voor een combinatie van wat ik praktijkleren en theorieleren noem. Praktijkleren is leren op basis van je eigen reflecties en eigen acties. Theorieleren is leren gebaseerd op de systematische kennisontwikkeling door anderen. 

 

Praktijkleren kan onsystematisch verlopen maar dit hoeft niet. Een systematische aanpak van praktijkleren is de testen-en-leren aanpak die gebaseerd is op de aanname dat leren een iteratief en circulair proces is. De aanpak kan als volgt worden beschreven: 1) bepaal wat je wilt bereiken, 2) kies een kleine stap vooruit in de goede richting, gebaseerd op je eerdere ervaring, 3) zet die stap vooruit, 4) reflecteer op wat er gebeurt, 5) reageer op de consequenties van je stap, 6) bouw wat je leert in in je volgende stap, 7) herhaal deze voorgaande stappen totdat er een betekenisvol patroon begint te ontstaan. De testen-en-leren aanpak is een dynamisch model in de zin dat het doel geen vastliggend plaatje is maar iets dat zich blijft ontwikkelen terwijl het proces verdergaat.

 

Herminia Ibarra past, in haar boek Working Identity: Unconventional Strategies for Reinventing Your Career, de testen-en-leren aanpak toe op loopbaanontwikkeling. Ze legt uit dat de conventionele manier van denken over loopbaanontwikkeling overeenkomt met het zogenaamde plannen-en-implementeren model.  Dit model zegt dat je eerst moet analyseren en reflecteren om een helder plaatje te kunnen schetsen van wat je bereiken wilt en dat je pas daarna stappen kunnen beginnen te zetten om dat plaatje te kunnen realiseren. Ibarra’s onderzoek heeft laten zien dat succesvolle loopbaanontwikkeling niet verloopt volgens de plannen-en-implementeren aanpak maar via de testen-en-leren aanpak. Op pagina 34 legt ze de verschillen tussen beide aanpakken als volgt uit:

 

 

English version

Print Friendly, PDF & Email
Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (0)
  • Bruikbaar (0)