de kantelinterventie bij gestuurde cliëntenHet ondersteunen van de autonomie van de cliënt is extra belangrijk bij gestuurde cliënten. Dit zijn cliënten die niet zelf bedacht hebben om in coaching te gaan maar op verzoek van of in opdracht van een ander. Hoewel deze cliënten zich in eerste instantie meestal gereserveerd of zelfs uitgesproken oncoöperatief opstellen, lukt het vaak goed en snel om met hen tot een goede samenwerking te komen. De belangrijkste sleutel om dat te doen, is door hun autonomie te erkennen en accentueren. Als cliënten eerst nadrukkelijk uitleggen waarom ze eigenlijk niet met je willen praten als coach dan helpt het om hier serieus naar te luisteren en te onderzoeken wat hun redenen zijn.

Het is trouwens niet erg als je cliënt deze redenen in negatieve termen verwoordt. Zij  kunnen het als negatief ervaren dat ze bij jou op gesprek moeten komen en tegelijk de consequenties die wij verwachten van niet naar het gesprek gaan als nog negatiever inschatten. Je hoeft niet te proberen hen hun redenen in positieve termen te laten verwoorden. Het is legitiem dat mensen negatieve dingen willen proberen te voorkomen. Als niet naar het gesprek komen voor hen mogelijk nog negatiever is dan wel komen dan kun je al goed begrijpen dat ze naar het geprek zijn gekomen.

Als je de logica van je cliënten eenmaal duidelijk is geworden erken je hun perspectief waarna je vraagt: “Wat heeft je doen besluiten om hier toch te komen?”

Deze vraag werkt als een kantelinterventie. Dat mensen ondanks hun redenen om niet te willen komen, toch gekomen zijn, impliceert dat er nog onuitgesproken motieven zijn. Dit zijn motieven om toch mee te werken. Door naar deze motieven te vragen breng je de cliënt in de positie om uit te leggen waarom meewerken voordelen voor hem of haar heeft. De combinatie van dit en jouw aandachtige en respectvolle houding leidt er vaak toe dat een cliënt zich open stelt voor het gesprek en de samenwerking.

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (12)
  • Bruikbaar (13)