Kort geleden sprak ik met een lerares die werkt op een basisschool. Ze vertelde me dat op haar school kinderen die dyslectisch zijn met een  minder strenge norm worden beoordeeld. Ze vond dat geen goed idee want deze kinderen kregen nu wellicht het idee dat ze eigenlijk best goed in lezen waren, terwijl dat niet het geval was. Ze vroeg zich af of het niet beter was om extra inspanning te leveren om deze kinderen alsnog beter te laten worden in lezen. Ik vertelde haar dat ik het met haar eens was dat het verlagen van de norm geen goede strategie was. Ik vertelde haar ook kort over recente ontwikkelingen op het gebied van neurowetenschap en noemde het werk van Barbara Arrowsmith Young, oprichtster van de Arrowsmith School en auteur van het boek The Woman Who Changed Her Brain. Zij is een bijzondere vrouw die baanbrekend werk verricht in het trainen van kinderen met leerstoornissen.

 

Het levensverhaal van Barbara Arrowsmith-Young is opmerkelijk. Als kind had zij last van een combinatie van een aantal ernstige leerstoornissen. Het onthouden van informatie ging haar heel goed af maar het begrijpen van informatie lukte haar vrijwel niet. Aanvankelijk probeerde ze hier mee om te gaan door een compensatiestrategie te volgen: door haar sterktes te gebruiken werkte ze als het waren om haar zwaktes heen. Later veranderde ze haar aanpak drastisch. Ze begon oefeningen te ontwerpen voor zichzelf om zo haar eigen zwaktes te versterken. Deze strategie was enorm zwaar en vergde veel volharding maar het resultaat was fantastisch. Haar leerstoornissen verminderden en verdwenen uiteindelijk zelfs. In het onderstaande filmpje kun je zien hoe zij nu kinderen helpt om leerstoornissen op te heffen.

 

English version

Wat vind je van dit artikel?
  • Interessant (1)
  • Bruikbaar (0)